Het betreft een familie die 20 jaar geleden uit een Balkanland hierheen is gekomen. Het gezin dreigt door woningbouwver. uit huis gezet te worden vanwege overlast., die veroorzaakt wordt door zoon (15- 20 jaar) die verslaafd is aan alcohol. Hij is vaak egressief naar buurtgenoten, vernielt dingen en maakt veel lawaai (muziek). Woningbouw wil respijt geven als familie zich meldt voor hulpverlening. Er moet dan ook op korte termijn vermindering van de klachten optreden. Zoon wil echter geen hulp en ouders hebben totaal geen zeggenschap over hem. Zij zijn ook niet bereid hem de deur uit te zetten. Gezin heeft de neiging zichzelf als slachtoffer van discriminatie en samenzwering te zien.
De AMW'er overweegt om de politie te vragen om medewerking. Vanwege een groot aantal aangiftes kan de politie druk op de ketel te zetten, bijvoorbeeld door aan te geven dat de jongen bij een volgend 'feit' opgepakt zal worden , en vervolgd. Als er niets gebeurt staat het gezin op straat en krijgt ook geen andere woning.

Is het ethisch verantwoord dat de maatschappelijkwerker een actieve rol speelt bij Uithuiszetting?




Een ogenblik geduld a.u.b.