Managementcultuur maakt eenheidsworst van cliënten en hulpverlening
'In de afgelopen tien, vijftien jaar is in het AMW een andere cultuur binnengedrongen, een managementcultuur. Die staat op gespannen voet met de cultuur, dynamiek en eigenheid van het zorgen en helpen van mensen in hun directe levenssfeer'. aldus Zeno Roos.

Zeno Roos is een maatschappelijk werker uit Drenthe die op vele manieren het Algemeen Maatschappelijk Werk (AMW) uitstekend en op zijn geheel eigen wijze heeft weten te profileren. Zo zette hij het AMW actief in de schijnwerpers gezet op Verenigingenmarkten en Jaarmarkten, waarbij de ‘Slener Markt’ jaarlijks werd bezocht. Allerlei, speelse, Korte Cursussen (met een relatie naar hulpverlening > hét AMW) werden daar gepresenteerd. Hoogtepunt was in 2001 de “APK Keuring van Relaties”: vrijwel alle landelijke/regionale media (radio, tv, dagbladen) hebben hier aandacht aan besteed en TV beelden waren te zien bij SBS (Hart van Nederland).


In een speciaal Memorandum schrijft Zeno Roos dat de managementcultuur ertoe neigt eenheidsworst te maken van cliënten en hulpverlening, terwijl de ene cliënt of situatie nu eenmaal de andere niet is. De hulp wordt ingeblikt in regels over maximaal vijf contacten en in abstracte productbeschrijvingen met als motivatie 'zo kunnen we ons verkopen aan de gemeente en verantwoorden wat we doen'.
Ofschoon veel werkers geleerd hebben deze nieuwe cultuur te accepteren, bestaat er een zekere kloof tussen de praktijk van de hulprelaties van werkers en de dominante managementpraktijk.

 

Volgens Zeno Roos ontmoeten algemeen maatschappelijk werkers mensen in hun woon- en leefruimte en de gemeenschap, de maatschappij waarin ze leven. Zij gaan een vrij intieme relatie aan voor een bepaalde tijd met mensen die geen familie of vrienden zijn. Zij weten heel goed dat ze deel van de gemeenschap moeten zijn omdat ze anders hun werk niet goed kunnen doen. Én zij hebben te maken met individualisering als een groot probleem, met mensen die geen sociaal netwerk hebben of het niet weten te mobiliseren. Maatschappelijk werkers moeten dus oog hebben voor hoe de gemeenschap waarin die mensen leven in elkaar zit, wat er in die gemeenschap aan hulpbronnen aanwezig is, zowel aan mensen als aan voorzieningen.

Zeno Roos sluit zijn Memorandum af met een citaat van Prof. Dr. Giel Hutschemaekers: “De hulpverlener zit in een keurslijf van protocollen; de creativiteit is gesmoord”. Een citaat waarin hij zich van harte herkent.

 

Zeno Roos neemt op 25 november 2010 afscheid. Hij zal het AMW niet vergeten en het AMW zal Zeno Roos niet vergeten!

 

Tot 25 november 2010 is Zeno nog te bereiken via: zroos@amwcoevorden.nl

 

Lees uitgebreider de visie van Zeno Roos in bijgaand document (alleen indien ingelogd te lezen)




Een ogenblik geduld a.u.b.